Wat is er mis met water en brood, het traditionele gevangenisvoer van weleer? Niets dus. Zeker niet in het Watercafé dat op donderdag haar deuren opende. Smakelijk broodje mee, een goed glas water en, zoals Wiegert Dulfer het formuleerde: "Stevig discussiëren of gewoon lekker ouwehoeren."
Watercafé? Eigenlijk is dit speakers corner Einstein, maar volgens Dulfer hebben ze helemaal niets met die man, maar wel met water en praten. Het liefst over water natuurlijk, maar ook over verkeer en vervoer. Het mag allemaal. Graag zelfs. "Het Watercafé is laagdrempelig," klinkt het enthousiast uit Wiegert's mond, "en hier kom je voor de onverwachte ontmoetingen, die denk ik de basis van innovatie zijn. Of je spreekt hier op een bepaalde tijd af, net als in een ‘echt' café." Vrijheid, blijheid.
Mensen bij elkaar brengen, vanuit zo veel mogelijk disciplines. Een speakers corner met, toch, water als centraal thema. Vandaar ook de keur aan uitgestalde waterflesjes. Met een verhaal. Wiegert pakt er drie uit: Tŷ Nant uit de UK, in een fles van de Apple-ontwerper. Dan een flesje 8.000 jaar oud water van de Fiji Eilanden en ook OGO, medicinaal water met extra zuurstof.
Leuk, maar het belangrijkste blijft het café. Praten met elkaar. Over alles of over niets. Wat je wilt. Stoom afblazen of juist elkaar opkrikken. Het Watercafé straalt het allemaal uit. Hoe Wiegert aan zijn waterpassie komt? "Ik ben in studie en werk altijd bezig geweest met water." Oké, maar verder vragen naar het ontstaan van zijn passie dwingt Wiegert tot psychologie van de koude grond: "Ik ben geboren op een woonboot." En nu zit hij dus in een Watercafé.